A primeira etapa do camiño
15-agosto-2006
Etapa: Roncesvalles-Huarte
Hai dúas cousas das que non te podes fiar. A primeira son as guías de peregrinos, porque son moi subxectivas e os perfís e comentarios que realizan poucas veces coinciden coa realidade que un vai vivindo. A segunda cousa da que non debes fiarte é de RENFE (quen é capaz de meter dúas bicicletas de montaña empaquetadas debaixo das liteiras?).
O día 15 de agosto iniciamos o camiño e subimos o Alto de Erro sen maiores problemas. A baixada foi pedregosa e Tomás, con bicicleta híbrida, pinchou e houbo que cambiar o pneumático á chuvia. O tempo que nos deu chegar a Zubiri, onde a tormenta, con abundante chuvia, obrigounos a recollernos. Aproveitamos para comer uns bocatas e pillar frío ao estarmos mollados. Na entrada a Huarte paramos para facer unhas fotos ao lado do río e fomos invitados a pacharán por unha veciña (mágoa que non aceptamos!) que de paso comentounos o bo refuxio que aquí había. Ante a posibilidade de que o de Pamplona estivese completo decidimos quedarnos aquí. O albergue era grande, estaba bastante ben, o hospitaleiro moi agradable e case non había peregrinos. Os pinchos do peregrino que daban en Pamplona quedarán para probalos noutra ocasión.
Huarte é unha pequena vila que apenas ofrece servizos ao peregrino e difícil foi atopar un lugar no que cear e iso que a percorremos de arriba abaixo.
Foi esta unha etapa bastante curta. Pero a noite anterior foi de danza: ás 4 da mañá en Castejón fixemos transbordo de tren e mentres esperabamos fomos desembalando e montando as bicicletas e cando chegamos a Pamplona tivemos tempo dabondo para tomar un café, poñer os traxes de romano (digo de ciclista) e dar unha pequena volta pola cidade ata as 10 e media da mañá, hora na que quedamos con Fermín e a súa furgoneta para que nos levase ata Roncesvalles.
E a iso das doce iniciamos a andaina.
Roncesvalles 
Subida Erro 
Huarte 
